Pierzyna w praniu, czyli czego nie robić z kołdrą z pierza
페이지 정보

본문
Do typowych błędów należy polewanie plamy gorącą wodą, używanie rozpuszczalników na jedwabiu i wełnie oraz pocieranie tkaniny szczotką. Gorąca woda „zamyka" tłuszcz w włóknach, a rozpuszczalniki niszczą kolor i strukturę delikatnych materiałów. Nie pomoże też pranie w pralce w wysokiej temperaturze ani suszenie na kaloryferze. Jeśli bluzka ma kolorowe nadruki lub aplikacje, nie nakładaj na nie płynu do naczyń — może odbarwić wzór. Przy plamach starego pochodzenia, które mają już obwódkę, domowe metody zwykle zawodzą i potrzebna jest profesjonalna obróbka.
Które materiały reagują najgorz
Najczęstsze pułapki to pośpiech przy suszeniu i używanie niewłaściwych środków piorących. Drugi błąd to pranie zbyt często: pierze nie wymaga tego co roku, wystarczy raz na dwa–trzy lata, a poduszki nawet rzadziej. Trzeci — przechowywanie w foliowych workach, które nie przepuszczają powietrza. Kołdrę i poduszkę trzymaj w przewiewnej poszewce lub bawełnianym worku, w suchym miejscu. Jeśli po sezonie pojawia się zapach lub pył, zrób wietrzenie i sprawdź szwy. Drobne dziurki zaszyj od razu, bo przez nie wypada pierze i osłabia całą konstrukcję. Rozsądek i cierpliwość przy praniu oraz suszeniu pozwolą cieszyć się pierzyną przez wiele lat bez wizyt w pralni.
Sprawdzone rozwiązanie to roztwór podchlorynu sodu, czyli zwykły preparat na bazie chloru, rozcieńczony wodą w proporcji mniej więcej jedna część środka na trzy części wody. Nasącz tym ręcznik papierowy, ułóż go wzdłuż całego rowka i na czarnej powierzchni, a potem zostaw na kilkanaście minut. Guma nie lubi długiego kontaktu z chlorem, więc nie zostawiaj okładu na całą noc. Po zdjęciu papieru przetrzyj powierzchnię szczotką o miękkim włosiu i spłucz wodą. Nigdy nie mieszaj chloru z octem ani z preparatami na bazie kwasu — powstaje gaz drażniący drogi oddechowe. Otwórz okno i załóż rękawice.
Roztwór nakładaj punktowo, nie remont łazienki krok po kroku całej powierzch
Płyn do płukania kojarzy się z miękkim swetrem i pachnącą pościelą, ale jego działanie nie jest uniwersalne. Produkt opiera się na surfaktantach i substancjach zapachowych, które osiadają na włóknach. Na bawełnie czy lnie zwykle nie robią krzywdy, mogą nawet ułatwiać prasowanie. Problem zaczyna się wtedy, gdy tkanina jest cienka, delikatna albo wykonana z włókien, które źle znoszą tłuste powłoki. Wtedy płyn zamiast pomagać, przyspiesza zużycie materiału.
Kołdra i poduszka z pierza wytrzymują wiele lat, jeśli obchodzi się z nimi rozsądnie. Najczęstszy błąd to traktowanie ich jak zwykłej pościeli: wrzucenie do pralki, wykręcenie i suszenie na kaloryferze. Pierze zbija się wtedy w twarde grudki, a z czasem zaczyna nieprzyjemnie pachnieć. Zanim cokolwiek zrobisz, sprawdź metkę. Jeśli wszycie jest stare i nie ma metki, obejrzyj poszewkę od środka — poszukaj przetarć i śladów pleśni. Taki egzemplarz lepiej oddać do pralni lub punktu zajmującego się czyszczeniem pierza, a nie ratować domowymi sposobami.
Czego lepiej nie robić: nie pierz pierzyny w pralce automatycznej nastawionej na wysoką temperaturę, nie używaj proszku z enzymami ani chloru, nie moczyj jej przez noc. Nie próbuj też czyścić pierza chemią gospodarczą ani octem w dużym stężeniu — zapach octu wsiąka w puch i trudno go usunąć. Odplamianie pojedynczych zabrudzeń rób miejscowo, letnią wodą z mydłem, i od razu osuszaj. Nie zostawiaj wilgotnej kołdry zwiniętej w worku, bo pleśń pojawia się w ciągu jednego–dwóch dni.
Domowe odświeżenie bez prania też jest możliwe. Wystaw kołdrę na wietrzenie w przewiewnym miejscu, najlepiej na kilka godzin, i delikatnie potrzep nią kilka razy. Możesz użyć ręcznej parownicy z dystansu, ale nie dotykaj tkaniny stopą parującą. Jeśli pierze zbija się w grudki mimo wietrzenia, rozłóż kołdrę i rozcieraj je palcami przez poszewkę. To żmudne, ale skuteczniejsze niż ponowne pranie. Kiedy grudki są twarde i nie da się ich rozbić, oznacza to, że pierze straciło sprężystość — wtedy pozostaje wymiana wkładu lub oddanie do specjalisty.
Suszenie jest ważniejsze niż samo pranie. Pierze musi wyschnąć szybko i równomiernie, inaczej zaczyna fermentować i śmierdzi. Rozłóż kołdrę na płasko na suszarce, przewracaj co kilka godzin, a w słoneczny dzień wystaw na balkon. Nie susz na kaloryferze ani w ciasnej łazience. Można użyć suszarki bębnowej na niskiej temperaturze, znów z piłkami, ale krótko i z przerwami. Poduszki suszą się szybciej, kołdry nawet dwa–trzy dni. Jeśli po wyschnięciu czuć stęchliznę, pranie trzeba powtórzyć.
Pranie: kiedy można, a kiedy lepiej odpuścić Pierze można prać w domu, ale tylko wtedy, gdy kołdra lub poduszka jest dobrze uszyta i nie ma uszkodzeń. Najbezpieczniejszy sposób to pralka z programem delikatnym, temperatura do 40 stopni, płyn do tkanin puchowych lub delikatnych, bez wybielaczy i bez płynów zmiękczających. Do bębna wrzuć dwie lub trzy piłki do prania — zapobiegają zbijaniu się pierza. remont łazienki krok po kroku praniu nastaw dodatkowe płukanie, żeby usunąć resztki środka. Nigdy nie wykręcaj pierzyny ręcznie i nie ustawiaj wysokich obrotów wirowania. Jeśli pralka ma program do wełny lub ręczny, wybierz właśnie taki.
If you have any questions about exactly where and how to use http://vtaas-Benchmark.com, you can get hold of us at our own web site.
- 이전글Hohlstellen unter Fliesen: Der Fehler beginnt vor dem ersten Kleber 26.09.13
- 다음글Wenn Wasser und Bewegungen im Spiel sind: Acryl oder Silikon 26.09.13
댓글목록
등록된 댓글이 없습니다.
