Mycie płyt winylowych: jeden błąd psuje cały efekt > 공지사항

• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Typowe błędy popełniane przy pracy z pędzlem antystatycznym to zbyt mocny nacisk, który tylko wciska kurz w rowek, oraz używanie brudnego pędzla. Włosie należy co jakiś czas przemyć w wodzie z mydłem i dokładnie wysuszyć. Drugi częsty błąd to trzymanie pędzla pod kątem prostym do powierzchni — lepiej prowadzić go pod niewielkim kątem, ruchem okrężnym, tak aby włókna wchodziły w rowek, a nie ślizgały się po nim. Nie należy też czyścić płyty na włączonym talerzu, bo obracająca się płyta rozprasza kurz na boki.

Zanim cokolwiek kupisz lub podłączysz, sprawdź typ wkładki. Wkładki MM (moving magnet) dają wyższy sygnał i wymagają przedwzmacniacza o wzmocnieniu około 40 dB oraz pojemności wejściowej 100–200 pF. Wkładki MC (moving coil) generują sygnał kilkanaście razy słabszy — potrzebują 60–70 dB wzmocnienia i często transformatora lub stopnia o niskim szumie. Podłączenie MC do wejścia MM da bardzo cichy, przydymiony dźwięk. Odwrotna pomyłka, czyli MM do wejścia MC, przesteruje tor i usłyszysz zniekształcenia już przy średnim poziomie głośności.

Igła, docisk i wilgotność — trzy rzeczy, które psują odsłuch lat

jak urządzić małą kuchnię wygląda czyszczenie, które nie niszczy row

Osłona i pokrywa mają znaczenie w codziennym użyciu. Jedna konstrukcja ma pokrywę mocowaną na zawiasach, druga zdejmowaną. Jeśli często odkładasz pokrywę na bok, wybierz rozwiązanie, które nie wymaga szukania miejsca. Sprawdź też, czy talerz ma matę i czy jest ona przyklejona, czy luźna — luźna bywa wygodniejsza przy czyszczeniu, ale łatwiej ją zgubić.

Największy błąd to mycie płyt wodą z kranu. Wprawdzie szybko usuwa kurz, ale zostawia przechowywanie w małym mieszkaniu rowkach osady wapienne i minerały. Po wyschnięciu słychać trzaski, a igła zbiera biały nalot. Woda destylowana kosztuje niewiele, a ratuje cały proces. Drugi częsty błąd to używanie płynu do naczyń — odtłuszcza, ale pozostawia tłustą warstwę, która przyciąga kurz jak magnes. Płyn do winyli musi być obojętny i szybko odparowywać.

Na koniec: nie reguluj wzmocnienia na słuch podczas cichego utworu. Ustaw poziom tak, by najgłośniejszy fragment płyty nie powodował przesterowania, a jednocześnie szum własny przedwzmacniacza nie był słyszalny przy normalnym odsłuchu. Jeśli musisz podkręcać głośność wzmacniacza powyżej trzech czwartych, prawdopodobnie wzmocnienie przedwzmacniacza jest za niskie albo wkładka nie pasuje do wejścia. Poprawnie zestrojony tor phono gra czysto, bez i bez wrażenia, że coś jest „zamulone" — to wystarczające kryterium, by przestać kombinować.

Napęd, talerz i to, co naprawdę słychać Rega stosuje talerz z tworzywa sztucznego lub szkła, Pro-Ject często daje cięższy, metalowy. Cięższy talerz oznacza stabilniejszy obrót i mniejsze kołysanie prędkości, ale wolniejsze rozpędzanie. Lżejszy szybciej osiąga właściwe obroty, za to jest wrażliwszy na drgania zewnętrzne. W praktyce: jeśli gramofon stoi na szafce, po której ktoś chodzi, cięższy talerz zwykle wybaczy więcej. Jeśli masz solidny stół, różnica będzie mniejsza, niż sugerują opinie w sieci.

Przewody między gramofonem a przedwzmacniaczem powinny być możliwie krótkie i ekranowane. Przedłużanie ich zwykłym kablem RCA to typowy błąd: łapie zakłócenia z zasilaczy, routerów i telewizorów. Jeśli musisz odsunąć przedwzmacniacz od gramofonu, przenieś raczej przedwzmacniacz bliżej gramofonu i puść dłuższy kabel liniowy na wyjściu — tam sygnał jest już mocny i mniej wrażliwy na zakłócenia. Trzymaj też zasilacz przedwzmacniacza z dala od wkładki i ramienia; transformator w pobliżu igły potrafi wprowadzić słyszalny przydźwięk.

Przed zakupem ustal, czego naprawdę potrzebujesz. Jeśli wzmacniacz ma wejście oznaczone jako phono, dodatkowy przedwzmacniacz nie jest konieczny, chyba że chcesz zmienić brzmienie lub podłączyć drugi gramofon. Gdy używasz interfejsu audio do nagrywania, wybierz przedwzmacniacz z regulacją wzmocnienia i wyjściem liniowym, a nie taki, który ma tylko wyjście słuchawkowe. Zwróć uwagę na impedancję wejściową — dla większości wkładek MM wartość 47 kΩ to standard, ale niektóre modele wolą inne obciążenie i wtedy dźwięk staje się jaśniejszy lub ciemniejszy. Testuj z jedną, dobrze znaną płytą; zmiana przedwzmacniacza słyszalna jest najbardziej w zakresie szumów i precyzji basu, nie w ogólnej „ciepłości", o której często się mówi.

Po umyciu pozwól płycie wyschnąć w stojaku lub na czystej, suchej ściereczce przez kilka minut. Nie wycieraj jej na siłę, nie dmuchaj — oddech zawiera wilgoć i cząstki śliny. Jeśli po wyschnięciu widać smugi, to znak, że woda była zbyt twarda albo płynu było za dużo. Wtedy powtórz mycie wodą destylowaną, bez dodatku płynu. Nowe, nieużywane płyty też warto przemyć — pozostałości po procesie produkcyjnym słychać jako szum.