Kiedy wybierasz garnek, sprawdź, czy ma być szeroki czy wysoki
페이지 정보

본문
Przy grubym cieście i dużym nadzieniu stosuje się smażenie dwuetapowe: Kolory śCian Do Salonu najpierw krótko w wyższej temperaturze, aby zamknąć powierzchnię, potem w niższej, aby ciepło spokojnie dotarło do środka. Pomaga też nakłucie powierzchni raz lub dwa razy, ale tylko wtedy, gdy nadzienie jest gęste i nie wypłynie. Najczęstszy błąd to ocenianie gotowości po kolorze skórki. Ciemna powłoka nic nie mówi o wnętrzu. Sprawdzać należy termometrem albo przekroić pierwszą sztukę, zanim poda się resztę.
Czwarta różnica to zachowanie tłuszczu podczas ponownego użycia. Smalec można przefiltrować i użyć kilka razy, aranżacja wnętrz jeśli nie przypalił się i nie ma w nim resztek. Olej rzepakowy po jednym smażeniu skórki zwykle nadaje się do wyrzucenia, bo cząstki mięsa i białka przyspieszają jego psucie. Praktyczny błąd: dolewanie świeżego oleju do zużytego, żeby „wzmocnić" tłuszcz. To nie działa — stary tłuszcz nadal psuje smak i obniża temperaturę dymienia. Przy smażeniu skórki lepiej użyć mniejszej ilości tłuszczu i smażyć partiami, niż mieszać stare z nowym. I pamiętaj: skórka musi być sucha przed włożeniem na tłuszcz. Osusz ją ręcznikiem papierowym i posól dopiero po usmażeniu, innej sól wyciągnie wodę i skórka nie będzie chrupiąca.
Typowe błędy: za krótkie wyrabianie, dodanie całej mąki od razu bez sprawdzania konsystencji, zbyt zimne składniki i pośpiech przy drugim rośnięciu. Uformowane kulki muszą wyraźnie urosnąć, zanim trafią na tłuszcz. Jeśli wrzucisz je za wcześnie, skórka zetnie się, nim gaz zdąży rozepchnąć ciasto. Wtedy środek zostaje gęsty, choć z zewnątrz pączek wygląda dobrze. Zbyt wysoka temperatura tłuszczu działa podobnie – przypala wierzch, zanim środek się upiecze. Trzymaj tłuszcz w okolicach 170–180 stopni i smaż partiami po kilka sztuk, żeby nie schładzać oleju.
Nie kupuj garnka tylko dlatego, że zmieści się w szafce. Kształt ma znaczenie, ale liczy się też grubość ścianek i dna. Cienkie dno szybko się odkształca i przypala, a cienkie ścianki powodują nierównomierne gotowanie. Grubsze dno z warstwą rozprowadzającą ciepło pozwala korzystać zarówno z szerokich, jak i wysokich naczyń bez przykrych niespodzianek. Sprawdź też, czy garnek pasuje do twojej płyty — na indukcji liczy się średnica dna, a nie średnica górnej krawędzi.
Największym błędem jest nakładanie zbyt dużej ilości nadzienia. W cieście drożdżowym, kruchym czy francuskim nadmiar marmolady zaczyna wrzeć, wytwarza parę i rozsadza strukturę. Przyjęło się, że na jedną porcję ciasta — na przykład placuszek czy rogalik — wystarczy płaska łyżeczka marmolady lub pół łyżeczki powideł. Jeśli używasz konfitury z dużymi kawałkami owoców, warto je najpierw rozdrobnić nożem, żeby nie przebijały ciasta i nie tworzyły kanałów, którymi sok ucieka na blachę.
Pusty środek pączka nie bierze się z gorącego tłuszczu. Tłuszcz ma inne zadanie: szybko i równomiernie przekazać ciepło, żeby ciasto ścięło się i zbrązowiało. Jeśli ciasto nie ma oświetlenie w salonie sobie wystarczającej ilości powietrza przed smażeniem, żadna temperatura tego nie naprawi. Pączek wyjdzie zbity, ciężki i po prostu surowy w środku albo twardy jak zakalec.
Trzecia kwestia to konsystencja i chrupkość. Smalec w temperaturze pokojowej jest półstały, więc skórka usmażona na nim ma tendencję do lekko matowego wyglądu i bardziej mięsistej, twardej chrupkości. Olej rzepakowy jest płynny, wnika w skórkę nieco inaczej, przez co uzyskujesz cieńszą, bardziej szklistą i kruchą powłokę. To nie znaczy, że jedna jest lepsza — to kwestia oczekiwanego efektu. Jeśli chcesz skórkę jak z tradycyjnego pieca, smalec da bliższy rezultat. Jeśli zależy ci na cienkiej, łuszczącej się skórce jak w azjatyckim smażeniu, olej rzepakowy będzie łatwiejszy w kontroli.
Garnek szeroki, czyli taki, którego średnica jest wyraźnie większa od wysokości, sprawdza się tam, gdzie liczy się duża powierzchnia parowania i szybkie odparowanie wody. Nadaje się do redukcji sosów, podsmażania, duszenia mięsa w jednej warstwie i gotowania potraw, które nie mogą się cisnąć. Uwaga na typowy błąd: wlewanie zbyt dużej ilości płynu do szerokiego garnka. Woda odparuje szybciej, więc potrawa może wyschnąć, zanim warzywa zmiękną. Drugi częsty problem to przypalenie przy dnie, jeśli używasz wysokiej temperatury bez mieszania.
Na koniec: nie sugeruj się wyłącznie liczbą osób. Liczy się skład gości, rodzaj potrawy i to, czy danie jest główne, czy tylko dodatkiem. Trzymaj się widełek 2–4 sztuki na dorosłego, dodaj połowę dla dzieci i zawsze rób zapas. Wtedy tłuszcz, czas i nerwy nie pójdą na marne, a sąsiedzi wyjdą najedzeni.
Jak przeliczyć porcje na konkretną liczbę sztuk Zacznij od liczby osób i ich apetytu. Dla 10 dorosłych i 3 dzieci przy głównym daniu: 10 × 3,5 = 35 sztuk dla dorosłych, 3 × 2 = 6 dla dzieci, razem 41. Dodaj 10 procent zapasu, czyli około 4 sztuki. Wychodzi 45. Lepiej usmażyć o kilka więcej niż za mało. Jeśli wiesz, że sąsiedzi jedzą dużo, przyjmij górną granicę 4 sztuki na dorosłego. Gdy podajesz też inne dania, zmniejsz do 2–3 sztuk.
When you have just about any concerns with regards to where and how to employ zajrzyj tutaj, you can e-mail us at the page.
- 이전글Mokrá podestýlka, nebo tvrdý beton: co chrání slepicím nohy 26.09.14
- 다음글5 sposobów na wilgoć w przedpokoju od mokrej kurtki 26.09.14
댓글목록
등록된 댓글이 없습니다.
