Gdy chomik zachoruje, te objawy zdradzą chorobę najszybciej
페이지 정보
본문
Które produkty są zakazane i dlacze
Najpierw sprawdź, czy w pomieszczeniu w ogóle dociera światło dzienne. Jeśli nie, przenieś klatkę tam, gdzie rano i wczesnym popołudniem jest naturalny półmrok lub rozproszone światło z okna. Chomik nie potrzebuje bezpośredniego słońca – wręcz go nie znosi. Wystarczy jasny, ale nie nagrzewający się kąt. Jeśli nie masz takiego miejsca, ustaw w pokoju lampkę z ciepłym światłem i włączaj ją na 8–10 godzin dziennie, najlepiej rano. Po zmroku wyłączaj ją całkowicie. Chomik dostanie wtedy jasny sygnał: teraz dzień, teraz noc.
Jak urządzić wnętrze i co podawać do jedzenia Na dno wysyp warstwę ściółki, najlepiej z trocin lub papieru, o grubości kilku centymetrów. Dodaj domek do spania i kilka rurek, którymi chomik będzie się przeciskał. Kołowrotek powinien mieć lity bieg, a nie szczeble, i średnicę co najmniej 20 centymetrów, żeby zwierzę nie wyginało grzbietu. Karm mieszanką ziaren dla chomików, uzupełniając ją świeżymi warzywami: marchewką, ogórkiem, brokułem. Owoce podawaj rzadko, bo zawierają dużo cukru. Nie dawaj czekolady, cytrusów, cebuli ani surowych ziemniaków — te produkty są dla niego szkodliwe. Woda musi być zawsze świeża, w poidełku z kulką.
Kilka rzeczy warto zapamiętać na stałe. Głośne rozmowy, nagłe ruchy i zapach innych zwierząt wydłużają oswajanie. Sięganie do klatki z góry przypomina atak ptaka drapieżnego, dlatego rękę wkładaj poziomo, od strony, którą chomik widzi. Kiedy zwierzak zeskakuje na podłogę, nie gonij go — podstaw dłoń lub przenieś go w transporterze. Ugryzienie zwykle oznacza strach albo ból, nie złośliwość; po takim zdarzeniu cofnij się o krok i wróć do karmienia z ręki. Chomik oswojony nie znaczy oswojony na zawsze: po chorobie, zmianie klatki albo długiej nieobecności opiekuna trzeba część pracy powtórzyć.
Chomik to zwierzę, które instynktownie ukrywa słabość. W naturalnym środowisku osobnik okazujący chorobę staje się łatwym celem drapieżnika, dlatego domowy chomik będzie udawał zdrowego do ostatniej chwili. Jeśli czekasz, aż sam podpowie, że coś jest nie tak, możesz przegapić moment, w którym weterynarz może jeszcze pomóc. Zdrowego chomika poznasz po tym, że je, pije, biega po klatce, dba o futro i ma suche oczy oraz nos. Każde odstępstwo od tego wzorca obserwuj przez dobę, a jeśli się utrzymuje — działaj.
Oswojenie wymaga cierpliwości. Najpierw pozwól zwierzęciu przyzwyczaić się kolory ścian do salonu twojego zapachu, wkładając rękę do klatki na kilka minut. Potem podawaj smakołyk z dłoni, ale nie chwytaj chomika siłą. Bierz go dopiero wtedy, gdy sam wejdzie na rękę. Trzymaj go nisko nad podłogą, żeby w razie upadku nie zrobił sobie krzywdy. Typowe błędy to budzenie w ciągu dnia, kąpiel w wodzie i trzymanie dwóch osobników razem. Chomik sam dba o czystość, a ką się skończyć przeziębieniem. Jeżeli zauważysz łysienie, kichanie lub brak apetytu, idź do lekarza weterynarii znającego się na małych gryzoniach.
Na koniec kilka zasad, które łatwo przeoczyć. Chomik potrzebuje codziennej porcji aktywności poza klatką, ale tylko pod nadzorem. Zabezpiecz kable i szpary, bo gryzoń może się zaklinować. Nie zostawiaj go samego z innymi zwierzętami, nawet spokojnym kotem. Zapewnij mu spokój w ciągu dnia i nie przenoś klatki bez potrzeby. Regularnie sprawdzaj stan zębów, które rosną przez całe życie i wymagają ścierania twardym pokarmem.
Chomik syryjski gromadzi zapasy, więc nie wyrzucaj jedzenia z kryjówki od razu. Sprawdzaj tylko, czy nie ma w niej wilgotnych resztek, które mogą pleśnieć. Sprzątaj klatkę raz w tygodniu, wymieniając ściółkę w całości, ale zostaw część starej, żeby zapach nie zniknął nagle. Zbyt częste sprzątanie wywołuje stres i skłonność do nerwowego zachowania. Myj miskę i poidełko codziennie, a kołowrotek przecieraj wilgotną ściereczką. Nie używaj silnych środków zapachowych ani mydła o intensywnej woni.
Chomik syryjski to zwierzę samotnicze i nocne. W naturze żyje na suchych terenach, więc w mieszkaniu potrzebuje podobnych warunków: stałej temperatury pokojowej, suchego powietrza i wyraźnego rytmu dnia. Dorosły osobnik osiąga kilkanaście centymetrów długości i waży zwykle od 100 do 150 gramów, choć zdarzają się większe. Za typowe życie uznaje się dwa, trzy lata, a przy dobrej opiece nieco dłużej. Kupując chomika, wybieraj osobnika aktywnego, z czystymi oczami i zadbanym futrem, a nie takiego, który śpi w kącie i nie reaguje na bodźce.
Nigdy nie podawaj chomikowi czekolady, ciastek, cukierków i innych słodyczy. Cukier zaburza pracę jelit i prowadzi do otyłości, a kakao zawiera teobrominę, którą chomiki bardzo słabo metabolizują. Nie dawaj też cytrusów — pomarańczy, mandarynek, cytryn, grejpfrutów. Ich kwasowość podrażnia żołądek i powoduje wzdęcia. Z warzyw omijaj cebulę, czosnek, por, szczypiorek i inne rośliny cebulowe, bo zawierają związki uszkadzające czerwone krwinki. Z warzyw kapustnych lepiej zrezygnuj z surowej kapusty i kalafiora — w nadmiarze wywołują gazy.
Najpierw sprawdź, czy w pomieszczeniu w ogóle dociera światło dzienne. Jeśli nie, przenieś klatkę tam, gdzie rano i wczesnym popołudniem jest naturalny półmrok lub rozproszone światło z okna. Chomik nie potrzebuje bezpośredniego słońca – wręcz go nie znosi. Wystarczy jasny, ale nie nagrzewający się kąt. Jeśli nie masz takiego miejsca, ustaw w pokoju lampkę z ciepłym światłem i włączaj ją na 8–10 godzin dziennie, najlepiej rano. Po zmroku wyłączaj ją całkowicie. Chomik dostanie wtedy jasny sygnał: teraz dzień, teraz noc.
Jak urządzić wnętrze i co podawać do jedzenia Na dno wysyp warstwę ściółki, najlepiej z trocin lub papieru, o grubości kilku centymetrów. Dodaj domek do spania i kilka rurek, którymi chomik będzie się przeciskał. Kołowrotek powinien mieć lity bieg, a nie szczeble, i średnicę co najmniej 20 centymetrów, żeby zwierzę nie wyginało grzbietu. Karm mieszanką ziaren dla chomików, uzupełniając ją świeżymi warzywami: marchewką, ogórkiem, brokułem. Owoce podawaj rzadko, bo zawierają dużo cukru. Nie dawaj czekolady, cytrusów, cebuli ani surowych ziemniaków — te produkty są dla niego szkodliwe. Woda musi być zawsze świeża, w poidełku z kulką.
Kilka rzeczy warto zapamiętać na stałe. Głośne rozmowy, nagłe ruchy i zapach innych zwierząt wydłużają oswajanie. Sięganie do klatki z góry przypomina atak ptaka drapieżnego, dlatego rękę wkładaj poziomo, od strony, którą chomik widzi. Kiedy zwierzak zeskakuje na podłogę, nie gonij go — podstaw dłoń lub przenieś go w transporterze. Ugryzienie zwykle oznacza strach albo ból, nie złośliwość; po takim zdarzeniu cofnij się o krok i wróć do karmienia z ręki. Chomik oswojony nie znaczy oswojony na zawsze: po chorobie, zmianie klatki albo długiej nieobecności opiekuna trzeba część pracy powtórzyć.
Chomik to zwierzę, które instynktownie ukrywa słabość. W naturalnym środowisku osobnik okazujący chorobę staje się łatwym celem drapieżnika, dlatego domowy chomik będzie udawał zdrowego do ostatniej chwili. Jeśli czekasz, aż sam podpowie, że coś jest nie tak, możesz przegapić moment, w którym weterynarz może jeszcze pomóc. Zdrowego chomika poznasz po tym, że je, pije, biega po klatce, dba o futro i ma suche oczy oraz nos. Każde odstępstwo od tego wzorca obserwuj przez dobę, a jeśli się utrzymuje — działaj.
Oswojenie wymaga cierpliwości. Najpierw pozwól zwierzęciu przyzwyczaić się kolory ścian do salonu twojego zapachu, wkładając rękę do klatki na kilka minut. Potem podawaj smakołyk z dłoni, ale nie chwytaj chomika siłą. Bierz go dopiero wtedy, gdy sam wejdzie na rękę. Trzymaj go nisko nad podłogą, żeby w razie upadku nie zrobił sobie krzywdy. Typowe błędy to budzenie w ciągu dnia, kąpiel w wodzie i trzymanie dwóch osobników razem. Chomik sam dba o czystość, a ką się skończyć przeziębieniem. Jeżeli zauważysz łysienie, kichanie lub brak apetytu, idź do lekarza weterynarii znającego się na małych gryzoniach.
Na koniec kilka zasad, które łatwo przeoczyć. Chomik potrzebuje codziennej porcji aktywności poza klatką, ale tylko pod nadzorem. Zabezpiecz kable i szpary, bo gryzoń może się zaklinować. Nie zostawiaj go samego z innymi zwierzętami, nawet spokojnym kotem. Zapewnij mu spokój w ciągu dnia i nie przenoś klatki bez potrzeby. Regularnie sprawdzaj stan zębów, które rosną przez całe życie i wymagają ścierania twardym pokarmem.
Chomik syryjski gromadzi zapasy, więc nie wyrzucaj jedzenia z kryjówki od razu. Sprawdzaj tylko, czy nie ma w niej wilgotnych resztek, które mogą pleśnieć. Sprzątaj klatkę raz w tygodniu, wymieniając ściółkę w całości, ale zostaw część starej, żeby zapach nie zniknął nagle. Zbyt częste sprzątanie wywołuje stres i skłonność do nerwowego zachowania. Myj miskę i poidełko codziennie, a kołowrotek przecieraj wilgotną ściereczką. Nie używaj silnych środków zapachowych ani mydła o intensywnej woni.
Chomik syryjski to zwierzę samotnicze i nocne. W naturze żyje na suchych terenach, więc w mieszkaniu potrzebuje podobnych warunków: stałej temperatury pokojowej, suchego powietrza i wyraźnego rytmu dnia. Dorosły osobnik osiąga kilkanaście centymetrów długości i waży zwykle od 100 do 150 gramów, choć zdarzają się większe. Za typowe życie uznaje się dwa, trzy lata, a przy dobrej opiece nieco dłużej. Kupując chomika, wybieraj osobnika aktywnego, z czystymi oczami i zadbanym futrem, a nie takiego, który śpi w kącie i nie reaguje na bodźce.
Nigdy nie podawaj chomikowi czekolady, ciastek, cukierków i innych słodyczy. Cukier zaburza pracę jelit i prowadzi do otyłości, a kakao zawiera teobrominę, którą chomiki bardzo słabo metabolizują. Nie dawaj też cytrusów — pomarańczy, mandarynek, cytryn, grejpfrutów. Ich kwasowość podrażnia żołądek i powoduje wzdęcia. Z warzyw omijaj cebulę, czosnek, por, szczypiorek i inne rośliny cebulowe, bo zawierają związki uszkadzające czerwone krwinki. Z warzyw kapustnych lepiej zrezygnuj z surowej kapusty i kalafiora — w nadmiarze wywołują gazy.
- 이전글What Makes A Dianbao? 26.10.12
- 다음글психодинамический психолог 26.10.12
댓글목록
등록된 댓글이 없습니다.